De hardheidsschaal van Mohs

Schaal van Moh

Hardheid van mineralen

De hardheidsschaal van Mohs is een schaal van 1 tot 10, die de relatieve hardheid van een mineraal aangeeft. De hardheid kan bepaald worden met een sclerometer. De schaal werd in 1812 ontwikkeld door Friedrich Mohs (1773-1839). Hardheid valt te bepalen door te zien welke stof de andere een kras kan toebrengen. De hoogste waarde is 10, die wordt toegekend aan diamant. Met een diamant kan dus iedere andere stof gekrast worden. Boorcarbide bijvoorbeeld is iets zachter dan diamant, maar harder dan alle volgende vaste stoffen, het heeft een hardheid van 9,8. Mohs selecteerde tien welbekende mineralen voor zijn schaal, maar bij latere metingen bleek dat zijn schaal niet lineair is. Men kan namelijk in een laboratorium ook een absolute hardheid bepalen.

Hoewel de hardheidsschaal empirisch is, is hij van groot belang tijdens veldwerk aan mineralen. Het is een van de hulpmiddelen om mineralen te identificeren, zonder een beroep te moeten doen op analyse achteraf in een laboratorium.

( De informatie op deze pagina is afkomstig van wikipedia)

Miljarden microscopische kleine diamanten op de diamantpads reinigen en polijsten in één handeling uw vloer. Diamantpads is de eenvoudige, kostenefficiënte en milieuvriendelijke benadering van professionele vloerreiniging en produceert verbluffende resultaten op elk vloer.

Hardheidsschaal

Mohs hardheid Mineraal Chemische formule Absolute hardheid Krasinformatie
1 talk Mg3Si4O10(OH)2 1 Het zachtste mineraal. Met elk van de andere krasbaar
2 gips CaSO4·2H2O 2 Krasbaar met een vingernagel
3 calciet CaCO3 9 Met een koperen munt krasbaar, met een stalen mes zeer goed snijdbaar
4 fluoriet CaF2 21 Met een mes enigszins krasbaar
5 apatiet Ca5(PO4)3(OH,Cl,F) 48 Met een mes nog krasbaar
6 orthoklaas KAlSi3O8 72 Met een mes nauwelijks, met een stalen vijl enigszins krasbaar
7 kwarts SiO2 100 Krast glas, staal, koper en de meeste andere stoffen
8 topaas Al2SiO4(OH,F)2 200 Krast kwarts
9 korund Al2O3 400 Krast topaas
10 diamant C 1500 De hardste van alle bekende natuurlijke stoffen. Kan enkel gekrast worden met diamant

Hoe ontstaan diamanten

Natuurlijke diamanten

een diamant  is een allotrope verschijningsvorm van koolstof die als delfstof aangetroffen wordt, maar ook in laboratoria gemaakt kan worden.

Natuurlijke diamanten worden onder hoge druk gevormd op een diepte tussen 140 en 190 kilometer in de aardmantel door samenpersing van koolstof. Ze worden aan het aardoppervlak gebracht door snel transport door middel van explosieve vulkanen. (meer informatie op wikipedia)

Synthetische diamanten

Daarnaast bestaan er synthetische diamant geproduceerd voor industrieel gebruik. Ongeveer 90% van alle diamantslijppoeder is tegenwoordig synthetisch. Van de synthetische diamanten wordt het overgrote deel nog onder hoge druk vervaardigd. Een groeiend aandeel wordt vervaardigd door middel van opdamping bij lage druk. De kleine kristallen die deze techniek oplevert, vinden hun toepassing als ultraharde coating bij de fabricage van bijvoorbeeld onze diamant vloerpads.

Diamantpads kopen